Jestem taki jak wszyscy w około

Ulegam zupełnie tym samym zmianom

Rodzę się kiedyś tak samo jak inni

I widzę przed sobą to samo

I czuję że to co przytrafia się wszędzie

Mnie również musi się zdarzyć

I to co się dzieje w przyrodzie najczęściej 

I to co się dzieje najrzadziej



I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną



Liczę się z tym że co innych spotyka 

Jest dla mnie stworzone na codzień

Fala za falą unosi i rzuca

Tak zbiera mi się i przechodzi

I wiem że przed życiem nie ujdę z życiem

Bo ono dogoni mnie ręką dającą zastrzyk w pośladek

I nic się nie stanie ze mną takiego 

Czego nie byłoby przedtem bo wszystko nowe jest stare



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano okrywa je szron



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano jak szron

I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną



Już czwarty sezon puszczam karuzelę

ludzie czy wy wiecie co ja czuję

na twarzy wyglądam już trochę jak pomnik

żyć trzeba więc tak się pracuje

nie wiem jak długo w tym miejscu zostanę

i gdzie znów się będę rozstawiał

na widok kolejnych tatusiów z kamerą

mam chęć odbezpieczyć granat



żetony wszystkie lojalnie oddaję

za mały ruch tutaj by brać coś na lewo

szef widzi nas dobrze puszczając bujaki

nie dowiesz się wiele od niego



i raz do koła

jeszcze raz do koła

w płucach smoła

jedźmy nikt nie woła



ona tu również przychodzi od środy

myślę że mnie nie poznaje

kolejki odmierzam mocnymi sportami

następny dzień w tyle zostaje

gdy czasem nocą spoglądam na niebo

ściśnięte blokami i chwastem

w wędrownym baraku na pryczy pod ścianą

wspomnienia czekają bym zasnął



żetony wszystkie lojalnie oddaję

za mały ruch tutaj by brać coś na lewo

szef widzi nas dobrze puszczając bujaki

nie dowiesz się wiele od niego



i raz do koła

jeszcze raz do koła

w płucach smoła

jedźmy nikt nie woła