Zapisz swoję ulubione piosenki Elektrycznych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Jest mieszkanie w mojej bramie

co dzień je obserwuję

nie rozumiem co się dzieje

tak już mnie to nurtuje



bo tam coś wnoszą wynoszą......wciąż

i znowu tylko wnoszą wynoszą......tak



światło zgasło w mojej bramie

światło zgasło jasna rzecz

przez nich zgasło bo przez bramę

tak co dzień i tak co dzień



ciągle tylko wnoszą wynoszą......wciąż

i znowu tylko wnoszą wynoszą......tak



już sąsiadka mnie pytała

ona wczoraj coś widziała

wszyscy już się domyślają

dozorczyni też



a oni tam wnoszą wynoszą......wciąż

i znowu wnoszą wynoszą......tak



jest mieszkanie w mojej bramie

co dzień je obserwuję

nie rozumiem co się dzieje

tak już mnie to nurtuje



bo tam coś wnoszą wynoszą......wciąż

i znowu tylko wnoszą wynoszą......tak



Jestem taki jak wszyscy w około

Ulegam zupełnie tym samym zmianom

Rodzę się kiedyś tak samo jak inni

I widzę przed sobą to samo

I czuję że to co przytrafia się wszędzie

Mnie również musi się zdarzyć

I to co się dzieje w przyrodzie najczęściej 

I to co się dzieje najrzadziej



I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną



Liczę się z tym że co innych spotyka 

Jest dla mnie stworzone na codzień

Fala za falą unosi i rzuca

Tak zbiera mi się i przechodzi

I wiem że przed życiem nie ujdę z życiem

Bo ono dogoni mnie ręką dającą zastrzyk w pośladek

I nic się nie stanie ze mną takiego 

Czego nie byłoby przedtem bo wszystko nowe jest stare



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano okrywa je szron



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano jak szron

I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną



Co dzień od nowa zbiega po schodach wagon wypełnia tłum

jeszcze niedawno długa budowa dziś już codzienny kurs



ale jest jeden punkt

który każdemu sercu najbliższy to Wilanowska jest



kiedy rano ludzkie spojrzenia się parzą 

dotyk ramion pleców i oddech 



łączy nas wszystkich tu łączy nas wszystkich tu łączy nas wszystkich tu



tysiące ludzi nikt się nie trudzi nogi się same rwą

z głośników płyną znajome słowa dobrze znam stację swą



ale jest miejsce to

przy którym serca mocniej nam biją to Wilanowska jest



kiedy rano  ludzkie spojrzenia się parzą

dotyk ramion pleców i oddech



łączy nas wszystkich tu łączy nas wszystkich tu łączy nas wszystkich tu



wieczór zapada 	spotkasz sąsiada wokół taksówek moc

światła neonów	zarysy domów chłodna sobotnia noc



ale gdy skoro świt 

znowu zbliżamy się do Wilanowskiej w raju jesteśmy już



to Wilanowska jest to Wilanowska jest to Wilanowska jest