(z Bertrana d'Alamanon 1230-1266)
Tak bardzo zmienił się świat, że poznać go nie można,
bo własny ogon zjadł i kręci się jak wąż.
Ja nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił
i nie ulegnę aż do końca, bo to rzecz niedobra.
Tak bardzo zmienił się świat, bo zmienia się rzecz każda.
Kto zgadnie, czy to żart, czy sprawa jest poważna?
Nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił
i nie ulegnę aż do końca, bo to rzecz niedobra.
Tak bardzo zmienił się świat, że mieści się w dwóch dłoniach.
A to dopiero start i droga nieskończona.
Nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił
i nie popuszczę aż do końca, bo to rzecz niedobra.
Kiedy nie nasza jest ta noc
cóż warty twój przemiły głos
już lepiej słuchać swego brzucha
w którym jest rechot i ćwierkanie
już lepiej słuchać swego brzucha
kiedy nie nasze będą dni
ja jestem ja ty jesteś ty
już lepiej słuchać szumu w uszach
w którym są kroki i wołanie
już lepiej słuchać szumu w uszach
skoro więc nasz jest tylko sen
cóż warty cały długi dzień
już lepiej patrzeć w swoje ręce
które słuchają siebie same
już lepiej patrzeć w swoje ręce
kiedy nie nasza jest ta noc
cóż warty twój przemiły głos
już lepiej patrzeć w swoje ręce
które słuchają siebie same
już lepiej patrzeć w swoje ręce
Wszyscy to wiedzą ale każdy powie wiele razy
wszyscy to wiedzą ale każdy powie wiele razy
to jest potrzebne to jest potrzebne
bo wszyscy to wiedzą ale każdy powie wiele razy
wszyscy to mieli ale każdy chciałby wiele razy
wszyscy to mieli ale każdy chciałby wiele razy
to jest potrzebne to jest potrzebne
bo wszyscy to mieli ale każdy chciałby wiele razy
wszyscy zaprzeczą ale każdy czeka że się zdarzy
wszyscy zaprzeczą ale każdy czeka że się zdarzy
to jest potrzebne naprawdę potrzebne
bo wszyscy zaprzeczą ale każdy czeka że się zdarzy