Zapisz swoję ulubione piosenki Elektrycznych Gitar

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




(z Bertrana d'Alamanon 1230-1266)  



Tak bardzo zmienił się świat, że poznać go nie można, 

bo własny ogon zjadł i kręci się jak wąż. 

Ja nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił 

i nie ulegnę aż do końca, bo to rzecz niedobra. 



Tak bardzo zmienił się świat, bo zmienia się rzecz każda. 

Kto zgadnie, czy to żart, czy sprawa jest poważna? 

Nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił 

i nie ulegnę aż do końca, bo to rzecz niedobra. 



Tak bardzo zmienił się świat, że mieści się w dwóch dłoniach. 

A to dopiero start i droga nieskończona. 

Nie ustąpię i ile sił będę walczył, będę się bił 

i nie popuszczę aż do końca, bo to rzecz niedobra.



Stoisz nad brzegiem

Masz żelazne włosy

Brodę do pasa

A w niej wodorosty

Na ciele łuski

Uszy w kształcie muszli

Wodę na zewnątrz

I wodę wewnątrz

Wodę wewnątrz

I wodę na zewnątrz



Stoisz nad stołem

Jakbyś był dzieckiem

Na stole masz teczkę

A w teczce karteczkę

A jednocześnie

Sprawy na mieście

Sprawy na zewnątrz

I sprawy wewnątrz

Sprawy wewnątrz 

I sprawy na zewnątrz



Jestem taki jak wszyscy w około

Ulegam zupełnie tym samym zmianom

Rodzę się kiedyś tak samo jak inni

I widzę przed sobą to samo

I czuję że to co przytrafia się wszędzie

Mnie również musi się zdarzyć

I to co się dzieje w przyrodzie najczęściej 

I to co się dzieje najrzadziej



I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną



Liczę się z tym że co innych spotyka 

Jest dla mnie stworzone na codzień

Fala za falą unosi i rzuca

Tak zbiera mi się i przechodzi

I wiem że przed życiem nie ujdę z życiem

Bo ono dogoni mnie ręką dającą zastrzyk w pośladek

I nic się nie stanie ze mną takiego 

Czego nie byłoby przedtem bo wszystko nowe jest stare



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano okrywa je szron



I wiem to bo sięgam daleko jak rzeka za ścianą 

O kilka ulic stąd

I wiem to bo serce mam takie gorące jak siano na słońcu

A rano jak szron

I wiem to bo sięgam daleko jak wódka w lodówce

Co chłodzi się chłodzi się wciąż

I wiem to bo jestem tak żywy jak prochy w szufladzie

Które czekają czekają i schną